Ταξίδι στην Bitola και την λίμνη Οχρίδα.(πρώτο μέρος)

DSCN4612

Φθάνοντας κανείς στην Φλώρινα και παρατηρώντας το χάρτη αλλά και τις πινακίδες της πόλης, δύσκολα θα αποφύγει τον πειρασμό να μην επισκεφτεί την γειτονική χώρα. Μια χώρα η οποία για τους κατοίκους των συνόρων  είναι συνηθισμένη, αλλά για τους υπόλοιπους Έλληνες ένας ακόμη άγνωστος μα και παρεξηγημένος προορισμός.

Φθάσαμε στην Φλώρινα αργά τη νύχτα. Στόχος μας ήταν να μπούμε στα Σκόπια την επόμενη μέρα, νωρίς το πρωί. Αράξαμε σε ένα ήσυχο και εύκολο σημείο, ΕΔΩ αμέσως με την είσοδό μας στην πόλη. Για να ξεμουδιάσουμε βγήκαμε να περπατήσουμε τον Σακουλέβα τον ποταμό της Φλώρινας. Ατμοσφαιρική πράγματι αυτή η πόλη. Ήταν Παρασκευή βράδυ και μας έκανε εντύπωση πως δεν υπήρχε αρκετός κόσμος έξω. Η κρίση έχει δείξει τα δόντια της σ’αυτό το μέρος της Ελλάδας. Τί να πείς, οι ομορφιές  της πόλης όμως δεν μπορούν να επηρεαστούν από καμία κρίση υπάρχουν εδώ και αιώνες ανεξάρτητα από τους ανθρώπους, αλλά με τους ανθρώπους της.

20141114_211331Η Φλώρινα έχει την ομορφιά και την ατμόσφαιρα των Βαλκανίων, είναι μέρος και αναπόσπαστο κομμάτι μιας περιοχής με ζεστά συναισθήματα και ζωντανούς ανθρώπους που μένουν και δημιουργούν μακριά από το κέντρο της χώρας . Το τι σημαίνει γνήσιο και μοναδικό, φαίνεται μετά από ένα σύντομο περίπατο κοντά στο ποτάμι της πόλης.

Κοιμηθήκαμε όμορφα , ( όλοι ήταν ικανοποιημένοι ) η θέρμανση του τροχόσπιτου συμπεριφέρθηκε άψογα, άν και υπήρχε ένας μικρός φόβος επειδή το webasto είχε να τεθεί σε λειτουργία ξανά,  από πέρυσι τον χειμώνα. Βέβαια αυτό το άγχος ίσως αφορά…… μόνο εμένα τον διαχειριστή των προβλημάτων που πιθανά μπορούν ανα πάσα στιγμή να προκύψουν.

Το πρωί ξυπνήσαμε νωρίς, καλός ο καιρός ότι πρέπει για ταξίδι. Ξεκινήσαμε για το τελωνείο της Νίκης.  Άν δεί κάποιος την διαδρομή στο google o δρόμος είναι  16 χιλιόμετρα και σε πηγαίνει κατευθείαν. Άν όμως βάλεις το gps που είναι ρυθμισμένο για την ποιό κοντινή απόσταση σε πηγαίνει από τα χωριά της περιοχής ( όπου εκεί βλέπεις τι σημαίνει εγκατάλειψη της συνοριακής Ελλάδας ) για να γλυτώσεις μόλις 300 μέτρα. Περάσαμε αν δεν κάνω λάθος μέσα από τρία ή τέσσερα χωριά και φθάσαμε στην Νίκη όπου μετά από κάποια μέτρα βρεθήκαμε στο Ελληνικό τελωνείο να ψάχνουμε τον υπάλληλο στα πορτάκια να μας κάνει τον έλεγχο, και τον συνάδελφό του τον σκοπιανό ο οποίος χωρίς ιδιαίτερες κουβέντες και μετά τον έλεγχο των ταυτοτήτων και της πράσινης κάρτας να μας αποχαιρετά.

Bitola

Η διαδρομή για την Bitola είναι μόλις 15 χιλιόμετρα ο δρόμος μικρός, διπλής κυκλοφορίας είναι σα να βρίσκεσαι στην Ελλάδα, το μόνο που αλλάζει είναι οι πινακίδες που είναι στα σλάβικα. Τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν τα περισσότερα είναι Ελληνικά. Κάτοικοι της γύρω περιοχής που περνούν τα σύνορα  για τα ψώνια τους. Η Bitola είναι πόλη την οποία επισκέπτονται αρκετοί Έλληνες για την λαική της, και άλλες αγορές σε ρούχα και υποδήματα. Βέβαια αυτό που είδαμε εμείς ήταν φθηνά ρούχα και παπούτσια, original τούρκικα μαιμού!!!

Φθηνό φαγητό, πάμφθηνος καφές. Ένα ευρώ αντιστοιχούσε σε 62 και κάτι δηνάρια. Ένα πλήρες γεύμα με υπέροχες πίτσες για τέσσερα άτομα γύρω στα 10 ευρώ. Δεν είναι και άσχημα?

Αναζήτηση σημείου στάθμευσης και διανυκτέρευσης.

Η Bitola είναι μεγάλη πόλη η δεύτερη μεγαλύτερη των Σκοπίων γιαυτό προσπαθήσαμε όσο το δυνατόν να πλησιάσουμε στο κέντρο όπου θα βρίσκαμε κάποιο καλό μέρος για στάθμευση. Δυστυχώς όμως  φαινόταν ότι όλοι οι δρόμοι ελέγχονταν και έπρεπε να πληρώσουμε για το παρκάρισμα. Μόλις σταμάτησα σχεδόν αμέσως όμως και πρίν προλάβουμε να βγούμε από το αυτοκίνητο εμφανίστηκαν μπροστά μας δύο υπάλληλοι του δήμου, με μπλέ δημοτική περιβολή, όπου φιλικότατα μου εξήγησαν το κόστος στάθμευσης και μου βρήκαν λίγο παραπάνω ένα καλύτερο μέρος για διανυκτέρευση. Το κόστος ήταν 5 ευρώ συνολικά για τρείς ημέρες ( η Κυριακή δωρεάν).

Άν δεν πιστεύετε έχω και αποδείξεις μου τις τοποθέτησε ο φίλος  υπάλληλος στη σειρά…

  DSCN4589 DSCN4590

 Στο τέλος αποδείχτηκε ότι δεν ήταν καλή επιλογή. Το σημείο βέβαια ήταν μόλις 5 λεπτά από τον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης, αλλά σε δρόμο με υπερβολική κυκλοφορία την νύχτα και πάρα πολύ κόσμο που ανεβοκατέβαινε στα βραδινά μπαράκια ( η Bitola είναι πόλη ΖΩΝΤΑΝΗ με αρκετή νεολαία λόγω και των πολλών πανεπιστημίων της). Αναγκάστηκα να μετακινηθώ ακριβώς απέναντι για να αποφύγω τουλάχιστον τον θόρυβο των αυτοκινήτων, αλλά και εκεί αργά την νύχτα μας χτύπησε την πόρτα ( μάλλον λίγο άκομψα) ο ιδιοκτήτης της διπλανής κατοικίας, ο οποίος λίγο πιωμένος παραξενεύτηκε για το θηρίο που στάθμευσε μπροστά από το σπίτι του. Μέχρι να τον χαλαρώσω, δεν μπορώ να πώ…… κουράστηκα εγώ!!!!

Δεν μπορώ να πώ κάτι άσχημο για τους ανθρώπους που συνάντησα, αλλά ούτε όμως πως με ενθουσίασαν κιόλας. Μου φάνηκαν μέσα από την αμάθειά τους λίγο αγενείς, δεν ξέρω ίσως και να έχω άδικο, αλλά πολλές φορές υπήρχε μάλλον μια καχυποψία- λόγω σίγουρα και της διένεξης…..- που κρατούσε αποστάσεις, ίσως κάτι τέτοιο. Πάντως γενικά είναι  κόσμος με χαμηλό, χαμηλότερο από το δικό μας βιοτικό επίπεδο και οπωσδήποτε απομονωμένος και ίσως αυτό να κάνει την συμπεριφορά τους να φαίνεται σαν αγένεια, ενώ δεν είναι.

Ο Φίλιππος

Τον έχει χάσει σίγουρα τον προσανατολισμό του ο καημένος. Με το τζαμί στην πλάτη και στο άλογο καβάλα έχει μπερδευτεί σίγουρα για τον ποιό πολιτισμό εκπροσωπεί. Μπορεί να λένε ότι θέλουν οι αρχές του τόπου, αλλά μερικά πράγματα απλά δεν ταιριάζουν. Και από ότι φάνηκε δεν είναι και αποδεκτή στην καθημερινότητα του κόσμου, αυτού του είδους η πολιτιστική προπαγάνδα. Δεν υπάρχει πουθενά σε καμία επιγραφή καταστήματος ή οπουδήποτε αλλού αρχαιοελληνική η αρχαία μακεδονική ονομασία.

DSCN4662H Bitola ή το Μοναστήρι είναι πόλη των 100.000 και πλέον κατοίκων. Στην  πλειονότητά τους είναι σλάβοι, βέβαια κατοικούν και αρκετοί Τούρκοι  και άλλες μικρότερες εθνότητες. Τα τζαμιά στην περιοχή είναι ενεργά και τόσο ευδιάκριτα. Το Μοναστήρι στα παλαιότερα χρόνια σίγουρα ήταν μία πόλη κόμβος για την περιοχή, η πόλη των προξενείων όπως αναφέρεται. Ο κεντρικός δρόμος sirok sokak θυμίζει κεντροευρωπαικό εμπορικό κέντρο. Από το πρωί είναι ασφυκτικά γεμάτος με κόσμο από την εκκίνησή του στην πλατεία Μανόλια μέχρι κάτω στο πάρκο της πόλης. Και βέβαια αρκετή νεολαία. Σαυτό το δρόμο υπάρχουν αρκετά εμπορικά καταστήματα για ψώνια και προς το τέλος του δρόμου εστιατόρια και ταβέρνες Εμείς καθίσαμε σε μια πιτσαρία, πολύ καλή θα έλεγα.

DSCN4622 DSCN4619η λαική

Δεν υπάρχει περιοχή του κόσμου που να μην επισκεφτούμε την λαική τους. Η συγκεκριμένη λαική είναι πάρα πολύ παλιά μέσα στον τούρκικο μαχαλά της πόλης πολύ κοντά στην κεντρική πλατεία. Μπορείς να βρείς τα πάντα σε εξευτελιστικές τιμές, αλλά προπάντων να απολαύσεις έναν περίπατο σε τούρκικα σοκάκια, κάτω από την σκιά του μεγάλου τζαμιού της πόλης  το γενί τζαμί. Μικρά μαγαζάκια σε πλακόστρωτα σοκάκια και όλοι μαζί οι μαγαζάτορες το πρωί πρίν μαζευτεί ο κόσμος  μια γειτονιά….

DSCN4610DSCN4603DSCN4609Τί ψωνίσαμε στη λαική; (Ajver): τρία βάζα. Φανταστικός πολτός κόκκινης καφτερής αλλά και ποιό ήπιας πιπεριάς. Εδώ χρησιμοποιούν και άλλα υλικά μαζί, όπως ντομάτα και αγγουράκι.

Κόκκινες πιπεριές αποξηραμένες κρεμασμένες σε σκοινάκι: Ξεσηκώσαμε όλη τη λαική για να βρούμε ακριβώς το μέγεθος που θέλαμε. Ντεκόρ το θέλαμε για την κουζίνα, γιαυτό έπρεπε να είναι μικρές. Τελικά δεν βρήκαμε το μέγεθος που θέλαμε και πιστεύω ότι τελικά κάποιες κρύες μέρες του χειμώνα θα φαγωθούν.

Μπούκοβο: κόκκινη τριμμένη σε σκόνη  πιπεριά σε ήπια αλλά κα σε ποιό καυτερή μορφή. Η καταγωγή της; από το χωριό Bukovo το οποίο βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα από την Bitola.

DSCN4597DSCN4600

Επίλογος

Είναι τόσο κοντά στην Ελλάδα (μόλις 10 λεπτά από το τελωνείο της Νίκης ) που είναι τελικά πολύ εύκολο κάποιος να την επισκεφτεί εάν βρεθεί στην Φλώρινα. Μέσα σε λίγα μόλις λεπτά αντικρίζεις ένα διαφορετικό πολιτισμό έναν άλλο τρόπο ζωής γενικά, άν και μέσα στο κέντρο της πόλης όλα θύμιζαν πολύ Ελλάδα (τα καφέ και τα εστιατόρια σε ελληνικό στύλ γεμάτα κόσμο) Πάντως η πόλη δείχνει με τα κτίριά της ότι ζούσε στο παρελθόν ένδοξες στιγμές, σε αντιδιαστολή μέ άλλες πόλεις των Σκοπίων.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πάντως περάσαμε γεμάτα την ημέρα μας και κοιμηθήκαμε κουρασμένοι και από τις περιπλανήσεις και…..τις νυχτερινές μας περιπέτειες στην πόλη.

Κυριακή πρωί 7 η ώρα και η μηχανή του αυτοκινήτου ζεσταίνεται. Οι μικροί κοιμούνται, και εμείς οι μεγαλύτεροι ετοιμάζουμε το όχημα για τον επόμενο σταθμό μας την Οχρίδα. Πρώτη φορά πηγαίναμε, δεν γνωρίζαμε το δρόμο ούτε και τί θα βρούμε εκεί. Το μόνο που ξέραμε είναι ότι η Οχρίδα είναι και αυτή μια παλιά ιστορική πόλη στις όχθες της ομώνυμης λίμνης

Συνεχίζεται : (Ταξίδι στην Bitola και την Οχρίδα -δεύτερο μέρος.)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.