Στη Μακρινίτσα

DSCN6244

Η Μακρινίτσα από τα πιό όμορφα και ιδιαίτερα χωριά του Πηλίου. Στέκει πάνω από το Βόλο και προσφέρει φανταστική θέα από όποια μεριά και να κοιτάξεις κάτω. Θέλαμε να δοκιμάσουμε την εμπειρία της επίσκεψης σαυτή την όμορφη γωνιά της Ελλάδας με αυτοκινούμενο. Άλλωστε τώρα ήταν η καταλληλότερη εποχή για μας και όχι το καλοκαίρι όταν οι επισκέπτες θα ήταν πάρα πολλοί και ο χώρος για το δικό μας »σπίτι» περιορισμένος. Έτσι λοιπόν την πήραμε την απόφαση δεν ήταν και δύσκολο βέβαια, και αφού περάσαμε τον χριστουγεννιάτικα στολισμένο Βόλο ανηφορίσαμε σούρουπο για την Μακρινίτσα. 14 μόλις χιλιόμετρα από το Βόλο, στο κέντρο της Πορταριάς στρίψαμε αριστερά και από εκεί σε 2 περίπου χιλιόμετρα φτάσαμε. Ήταν Σαββάτο βράδυ σταματήσαμε στα πρώτα σπίτια του χωριού για να εξερευνήσουμε την περιοχή για το κατάλληλο μέρος της διανυκτέρευσής μας. Η απόλυτη ησυχία και από κάτω………φωτεινός ο Βόλος. Το κρύο όμως τσουχτερό. Η αίσθησή του κρύου πολύ μεγαλύτερη όταν βγαίνεις από το ζεστό σου όχημα. Τελικά βρήκαμε το parking του χωριού λίγα μέτρα πιό πάνω, και αφού »τοποθετηθήκαμε», βγήκαμε για τη βραδυνή μας βόλτα.

DSCN6225Αυτή δεν είναι εικόνα φυσιολογική ενός απλού περίπατου σε ένα χωριό της Ελλάδας. Μόνο εδώ μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Φυσικά και δεν μπορείς ποτέ εδώ σαυτό το μέρος να αισθανθείς μόνος. Λοιπόν αυτή η θέα είναι μοναδική είναι ένα μπαλκόνι ψηλά όμως στον ουρανό. Η ατμόσφαιρα καθαρή το βράδυ σου έδεινε την δυνατότητα να διακρίνεις τα πάντα εκεί κάτω. Όχι όμως δυστυχώς ανθρώπους…. Ντυμένοι ζεστά ξεκινήσαμε να ανακαλύψουμε τον χώρο μέχρι την κεντρική πλατεία. Ήταν σχετικά νωρίς γύρω στις 8 το βράδυ, όταν τα μαγαζάκια σιγά σιγά κλείναν. Ή πρώτη μας εντύπωση? όμορφο καθαρό μαγευτικό και προσεγμένο μέρος. Ότι έπρεπε για ένα Σαββάτο βράδυ ότι έπρεπε για να ξεχαστούμε ξεκουραστούμε.

Είναι υπέροχο να περπατάς σε στενά σοκάκια καλντερίμια τη νύχτα σε γραφικά χωριουδάκια, χωρίς κόσμο μόνο κάποιους περαστικούς τουρίστες να συναντάς που απο το κρύο πάνε γρήγορα ή για κάποια ταβέρνα εστιατόριο ή για το ξενοδοχείο. Φαντάζομαι τi θα γίνεται εδώ το καλοκαίρι από κόσμο.

DSCN6228

Τα πηλιορείτικα τα σπίτια και οι γειτονιές είναι ότι πιο χαρακτηριστικό εδώ στη Μακρινίτσα. Πραγματικά απολαμβάνεις τον περίπατο ότι ώρα και να τον κάνεις. Την ώρα που εμείς φτάσαμε βέβαια ήταν ώρα φαγητού. Δεν ήταν και πολλές ταβέρνες ανοιχτές εκείνη την ώρα, και αυτές που ήταν δεν είχαν αρκετό κόσμο. Έτσι μαζί με το τερπνό και το ωφέλιμο. Μαζί με την αναζήτηση για »φαγητό» και ο περίπατος. Βέβαια το χωριό δεν είναι και αρκετά μεγάλο σε μήκος σε ύψος έχει κάμποσο αλλά δεν το δοκιμάσαμε λόγω του ίδιου του ύψους , δηλαδή της ανηφόρας. Την επόμενη μέρα το πρωί βέβαια σκαρφαλώσαμε λιγάκι . Η βραδιά ήταν αποκλειστικά αφιερωμένη στο κέντρο σε εικόνες αλλά και στο φαγητό.

DSCN6254Αλλά όλα έχουν ένα τέλος και έτσι κατηφορίσαμε προς το parking όπου και σταθμεύσαμε για να περάσουμε την βραδυά. Η θερμοκρασία χαμηλή αλλά δε μας ένοιαζε ήταν ότι έπρεπε απόψε γεμάτοι με εικόνες και αισθήσεις σε ένα από τα μπαλκόνια της Ελλάδας ίσως το καλύτερο.

Και την επόμενη μέρα λιακάδα και μια αγκαλιά ο Βόλος…..

DSCN6270

hellascamper

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.